Filosofie

Een sculptuur bijna in de vorm van schrift, die verhalen vertelt, waarheden in herinnering brengt, op zoek gaat naar tegengestelde evenwichten, spanningen, hoop en dromen.

Er schuilt iets van de erfenis van het Bauhaus in de verschillende facetten van Eric Luc Maquet die, gezien zijn vele activiteiten en ondanks zichzelf, verenigt wat het Gesamtkunstwerk voor die school betekende: een combinatie van kunst, design en architectuur.

Er is iets stabile-mobile in de vrijheid van reflectie van de kunstenaar die, ondanks zijn altijd grote bewondering voor Calder, onvermoeibaar de gespannen beweging van zijn vertrouwde en fantastische dromen wil laten ontluiken, tussen evenwicht en onevenwicht.

Geconfronteerd met de stedelijke chaos, de klimaatontregelingen en onze veranderende wereld, heeft Eric Luc in zichzelf een scherp besef ervaren van de noodzakelijke dialoog tussen de natuur, de stad en haar bewoners.

Tegenover deze globale wanorde, waarin de menselijke roofdier gevangen zit in zijn daden, biedt Eric Luc een reflectie op de rol van de mens in de samenleving.

Door zijn zeer verfijnde creaties te confronteren met onverwachte en met geschiedenis geladen plekken, schept hij spanningen en stelt hij krachtige gebaren, en biedt zo momenten van droom en hoop.

Bij het ontwaken, vervuld van de vormen van zijn nachtelijke dromen, stopt hij veel energie in het brengen — met de medeplichtigheid van zijn gieterijen, vooral bekommerd om de zuiverheid van hun patina — van stedelijke boodschappen, zo helder als de dromen die ze inspireerden en zo lichtend als de hoop die ze opwekken.